De dood van een schrijver

de dood van een schrijver

Ik zet een punt achter de laatste zin, mijn verhaal is klaar. Ik blader terug door mijn notitieboek en lees hier en daar een passage. Mijn hart vult zich met warmte, het is een goed verhaal.
Ik sla het notitieboek dicht en leg mijn hand op de kaft. Langzaam zie ik de wereld om mij heen verdwijnen en plaatsmaken voor de wereld waar ik zo lang over heb gedaan om te creĆ«ren. Ik word begroet door oude vrienden. Een man met lang zwart haar, de hoofdpersoon uit mijn allereerste boek, staart me grijnzend aan. ‘Dat werd tijd, ouwe’, zegt hij en hij geeft me een klap op mijn schouder.

Geef een reactie